In Terzake van 17 februari licht onze vicepresident Ralph Pais toe waarom het debat over besnijdenis veel verder gaat dan een louter juridische of medische discussie. Voor het Joodse leven is besnijdenis geen culturele traditie, maar een constitutieve religieuze verplichting. Wetgeving die deze praktijk viseert, raakt niet alleen aan een gebruik, maar aan de mogelijkheid van Joods leven zelf.
Pais benadrukt dat antisemitisme zich niet uitsluitend manifesteert in expliciete haat of vijandige retoriek. Het kan zich ook uiten in beleid dat – intentioneel of niet – het voortbestaan van Joods leven structureel onder druk zet. De kernvraag is waar neutrale wetshandhaving eindigt en waar het viseren van een fundamentele religieuze verplichting begint.
Volgens Pais gaat het hier niet om partijpolitiek, maar om een principieel punt: de bescherming van de vrijheid van religie, een grondrecht dat in Europa als onaantastbaar wordt beschouwd. Het debat verdient daarom sereniteit, juridische helderheid en respect voor de essentiële plaats van religieuze praktijk binnen minderheidsgemeenschappen.