<<  <   Pagina 2 van 33  >  >>

dinsdag 10 okt 2017
Bron:  De Standaard / Het Nieuwsblad
Een Palestijnse meisjesschool die ons land in 2013 mee hielp opbouwen, is inmiddels vernoemd naar terroriste Dalal Mughrabi. 'Ontoelaatbaar', zeggen ministers Reynders en De Croo.

Al jaren is ons land een belangrijke donor voor de Palestijnse Autoriteit. Vooral op het vlak van scholenbouw, opleidingen en e-learning. Alleen al tussen 2012 en 2015 trok de Belgische overheid goed 33 miljoen euro uit om de Palestijnse onderwijssector te ondersteunen, zo staat te lezen in een samenwerkingsakkoord.

Vooral de opleiding van meisjes krijgt aandacht, om de gelijkheid tussen mannen en vrouwen te bevorderen. Dat leidde in 2013 tot de bouw van een gloednieuwe meisjesschool in Beit Awwa, op de Westelijke Jordaanoever. Bij de officiële inhuldiging werd nog een groot plakkaat onthuld, waarop de Belgen plechtig bedankt worden voor hun steun aan de Beit Awwa Basic Girls School. ...


maandag 18 sep 2017
Bron:  Café Weltschmerz / Hans Knoop
Voor het eerst heeft de Nederlandse oud-premier Dries van Agt ingestemd met een langdurig tv- debat met Hans Knoop over het Israelisch-Palestijns conflict en gaat hij uitvoerig in op de beschuldiging dat hij antisemiet zou zijn.

Van Agt en Hans Knoop kennen elkaar meer dan vier decennia en kwamen met name tijdens de Zaak Menten als kemphanen tegenover elkaar te staan.

Dries van Agt was toentertijd minister van justitie.

In journalistieke kringen wordt met ongewoon grote belangstelling naar het gesprek uitgekeken dat sinds gisteren 17 september online staat op Café Weltschmerz https://www.cafeweltschmerz.nl/de-kwestie-israel-en-de-palestijnse-gebieden-in-90-min-dries-van-agt-en-hans-knoop/


donderdag 7 sep 2017
VERENIGING VAN DE JOODSE WEGGEVOERDEN IN BELGIE
DOCHTERS EN ZONEN DER DEPORTATIE

ZONDAG 10 SEPTEMBER 2017 OM 11u00

61ste NATIONALE BEDEVAART AAN DE VOORMALIGE
KAZERNE DOSSIN TE MECHELEN
 
G. de Stassartstraat 153 – Mechelen
Bijeenkomst voor de Kazerne om 10u30

woensdag 6 sep 2017
Bron:  De Standaard

REPORTAGE - Veel gelovige joden zijn er in Kalmthout wellicht niet meer, maar een synagoge staat er wel. Binnenkort wordt ze gestut, om een curieus stukje geschiedenis te behoeden voor de instorting.

KALMTHOUT - Langs een schaduwrijke laan in de woonwijk Heide, tussen dure villa’s in uiteenlopende stijlen, staat een rood bakstenen gebouw met twee neo-Moorse torentjes, gestutte boogramen en een knalgele trekker die moet voorkomen dat de verzakte gevel straks languit in de schrale voortuin ligt. In die tuin staat een plakkaat van de gemeente en een man met een indrukwekkende roodwitte baard. Volgens het plakkaat is het gebouw een beschermde synagoge. Volgens de man met de baard, Michaël Seletski (55), was het hier vroeger mooier en drukker, vooral tijdens de zomervakanties.

Joden hebben een belangrijk aandeel in het ontstaan van de wijk Heide, die gewoon heide was tot Antwerpse diamantairs er op het einde van de negentiende eeuw de eerste vakantiehuizen kwamen bouwen, onder wantrouwige blikken vanuit Kalmthout-dorp. ...


dinsdag 29 aug 2017
Bron:  GVA / ATV / Facebook

Gisteren was het exact 75 jaar geleden dat de razzia's op Joodse burgers plaatsvonden in Antwerpen.

Curieus, de lokale werking van Zurenborg, organiseerde een herdenkingswandeling met auteur Jeroen Olyslaegers en UA-rector Herman Van Goethem in de wijk.
Schrijver Jeroen Olyslaegers las enkele passages voor uit zijn recentste boek Wil, dat zich voor een groot deel afspeelt in het Antwerpen van de Tweede Wereldoorlog, en professor en UA-rector Herman Van Goethem zorgde voor de historische context.

Meer dan zeventig mensen verzamelden op het Kievitplein, waar de wandeling startte met Jiddische muziek gespeeld door Oscar Bohnen en violiste Tatiana Scheck. ...


maandag 28 aug 2017
Bron:  Welt.de / Mathias Döpfner

KONZENTRATIONSLAGER IN OSTPOLEN

„Bei der ganzen Sache mit den Juden hat man sich gar nichts dabei gedacht" - Von Mathias Döpfner - Welt.

Mathias Döpfner hat in Ostpolen die Todeslager von Sobibor, Belzec und Majdanek besucht. Eine Reise, die eigentlich jeder Deutsche machen sollte.

„Immer den Bahngleisen nach, so finden Sie Konzentrationslager meistens am besten", sagt der Ortskundige mit einem bitteren Lächeln, als wir ihn nach dem Weg zum Lager Sobibor fragen. Sobibor, neben Belzec und Treblinka eines der drei zur sofortigen Ermordung von Juden bestimmten Todeslager der Nazis, ist schwer zu finden. Zwei Waldwege führen dorthin. Nur einer von beiden ist mit einem 20 Zentimeter großen Schild „Muzeum Sobibor" ausgewiesen. Der andere führt parallel zu den Gleisen, auf denen die Todeszüge fuhren, immer tiefer hinein in den Wald. In den hintersten Winkel Ostpolens, ins Jiddischland, in die Landschaft der ehemaligen Schtetl, dorthin, wo ostjüdische Kultur blühte wie nirgends sonst. Damals im 18. und vor allem 19. Jahrhundert, als in Lublin die größte Rabbinerschule der Welt florierte, der Landstrich, in dem die meisten der mehr als drei Millionen polnischen Juden so lange in Frieden lebten. Dort hinten, ganz kurz vor der Grenze am Dreiländereck zwischen Polen, Weißrussland und der Ukraine, im schwarzgrünen Tannenwald liegt: Sobibor. Über 200.000 Juden wurden dort – versteckt hinter Bäumen und umgeben von einem Minenfeld – in wenigen Monaten von 1942 bis 1943 aus Zügen mit jeweils bis zu 60 Frachtwaggons direkt in die Gaskammern getrieben und vernichtet wie Ungeziefer. Sobibor ist schwer zu finden. Einer der Hauptorte des industriellen Völkermordes wurde und wird versteckt – bis heute. ...

 


<<  <   Pagina 2 van 33  >  >>